Home

Alle onderwerpen in de lijst lijken me prima. Een afgestemde gemeenschappelijke positie t.a.v. de club-Med landen zou daar nog bij kunnen. Maar waar ik vooral en bovenal aandacht voor vraag is wat op termijn de achilleshiel van de EU zal blijken: de afstand tussen EU en burger.
a) Zowel Merkel als Balkenende hebben er belang bij uit te stralen, dat ze Europa dichter bij de burger willen brengen. Waarom niet een gezamenlijk initiatief in de publiciteit brengen, wat dat onderstreept!?
b) De massa media en internet zijn de beste vehikels om die afstand te lijf te gaan. Zoek daarom aansluiting bij de EC directoraten die daarmee te maken hebben (o.m. de “digitale agenda”). Ik kan me niet voorstellen dat daar al niet veel innovatieve ideeën leven om de afstand naar de burger te verkleinen.
c) Waarborg de onafhankelijkheid van (eventueel met geld) te stimuleren media met een pan-Europese opzet.
d) Punt c laat onverlet dat ook een flinke reclame campagne voor de EU gemaakt mag worden, zolang maar duidelijk is dat dit het standpunt van de regeringen is en dus niet het enige standpunt.
e) Zorg ervoor dat zo’n gemeenschappelijk Duits-Nederlands initiatief eenvoudig te begrijpen is voor gewone mensen.

Toevallig zag ik mevr. Kroes in "de wereld draait door" en dit sterkt me in mijn eerdere voorstel:
"de digitale agenda" is een prima kans om the EU dichter bij de burger te brengen.
Nederland en Duitsland hebben daar beiden belang bij (in de EP verkiezingen van 2009 bijvoorbeeld, verdubbelde de eurosceptische stemmen in Nederland van 8% naar 16%)
Na de moeilijke geboorte van het VvL is extra aandacht geboden hoe de democratie te versterken en het nut van de EU tastbaar te maken.
Actieve bemoeienis en stimulering helpt. Ooit lag Europa voor op de VS met EU initiatieven als TGV en GSM (mobiel). (dat was lang geleden . . .)
In de 21ste eeuw en met 500 miljoen mensen betekent "dichter bij de burger": massa media en internet. Zo simpel.

De vraagstelling doet mij denken aan het antwoord van Margaret Thatcher aan journalisten toen Ronald Reagon voor besprekingen naar Londen kwam. 'Waar gaan de besprekingen inhoudelijk over' vroegen de journalisten. Margaret Thatcher antwoorde: 'over hoe en waar wij America van dienst kunnen zijn'. De daaruit blijkende zin voor politieke realiteit zou ook deheer Timmermans sieren. Binnen de EU is Duitslan een zwaargewicht. Duitsland is ook een globale speler in tegenstelling tot Nederland. Voor Nederland is van belang dat Duitsland weet wat onze nationale problemen zijn vanuit Europees en globaal perspectief met het verzoek om daar waar Duitsland invloed heeft deze aan te wenden ten gunste ook van Nederland,. Ten tweede zou de heer Timmermans in navolging van Thatcher kunnen vragen wat Duitsland van ons verwacht en waar waar Nederland helpen. Alleen bij puur bilaterale vraagstukken is er ruimte om gemeenschappelijk belangen te behartigen. Ik wens de heer Timmermans meer politieke meer zin voor politieke realiteit toe dan een PvdA die zich 2 jaar voor datum onvoorwaardelijk vastlegt over de terugtocht uit Uruzgan. Dom en politiek naief. 'Don't cross the bridge until you reach it'.

Wil Nederland kennisintensiever gaan werken, dient het huidige onderwijssysteem aangepast te worden. We zullen meer mensen de kans moeten geven om te studeren. Door de leerplichtleeftijd te verlagen tot 16 jaar, maar tegelijkertijd een leerrecht tot 26 jaar in te voeren,kan ontzettend veel gewonnen worden.
Bedrijven krijgen goedkopere werknemers, die zij vervolgens adequaat in hun eigen bedrijf verdere scholing geven.Zo was het vroeger, maar moest zonodig verdwijnen. Leerlingen die gedwongen worden tot hun 18de op school te moeten blijven zorgen alleen maar voor overspannen docenten en veel problemen in de samenleving. Die leerlingen die na enkele jaren werken ontdekken dat zij door hun lage scholing niet verder komen, zullen de kans om tot 26 jaar te mogen studeren graag aangrijpen. In een paar jaar wordt dan méér bereikt dan in alle voorgaande verplichte jaren. Ik heb les gegeven aan de laatste groep mensen, allen tot inkeer gekomen en zij waren tot in hun tenen gemotiveerd en alle docenten hadden plezier in hun werk. Lesuitval kwam niet aan de orde.